Eski bir şöminenin ateşini görseydim sende
Hiç düşünmeden demlerdim çayımı sıcaklığında
Hele birde üç beş kestane varsa kucağında
Yanından ayrılmazdım uzun hayat yolculuğunda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta