Tercihlerimin korkusu,
Asla yanlız bırakmayan kırgınlıklarım.
Her sabah uyandırırlar ürperen yüreğimi,
Alnımda terler ile.
Eksilerdeki idame yeteneğim,
Ucu ucuna yetişebildiğim yokluklarım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta