sen madendeyken gürül gürül akar sular
ve sen farkındamısın baharın geldiğinden
sen madendeyken her canlı yenilemeye geçmiştir kendini
baretinden sızan ışık ne kadar mesafeyi gösterir aklın evindeyken
sen vurdukça kazmayı çocuğun sütü mü çoğalır
sen vurdukça kazmayı yarinin hasreti mi diner
içim yanıyor kara yüzlüm yüreği güzel kardeşim....
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta