Soluduğu kömürü taşırdı gözlerinde.
Yoksulluğu ömrünün sinmişti ellerine
Biz güneşe küserken ısıtsın bizi diye
O karanlığa iner ekmeğinin peşine
Ve bir gün eller üstünde dönecektir evine
Helvası kavrulurken kömürün ateşinde
Bir çocuk ağlayacak
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta