Soluduğu kömürü taşırdı gözlerinde.
Yoksulluğu ömrünün sinmişti ellerine
Biz güneşe küserken ısıtsın bizi diye
O karanlığa iner ekmeğinin peşine
Ve bir gün eller üstünde dönecektir evine
Helvası kavrulurken kömürün ateşinde
Bir çocuk ağlayacak
yordum yoruldum sana geldim
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni
Devamını Oku
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta