Sen de ki bahar, bahçende öldü
Kuşlar çekip seslerini, gittiler
Sen de ki içilmez bu bahçenin suyu
Hiç bir ayak yürümezdi bu kara yolu.
Her şey bir sözde birikti
Söylenmedi düşmedi dilinden
Sen öyle dönmeyince vefanın ahdine
İçinde sahipsiz kuşların sessizliğiyle
Bir bahar düşer gözümden
belki gelmem gelemem ama
sen yine de bir dilek tut içinden



