Kesik kesik soluyan
Kara kaplı defter ömrüm.
Yaşamayı toptan reddettim
Karanlık sona küfrettim umarsızca.
Öznel duygular etkisinde olan
Gören gözlerimdi vicdan sızısı.
Ben bana, bende ihanet etti.
Kaygıyla sarmaş dolaş
Artı sızıydı yüreğimde dolaşan.
Ayrık otları biter mi ısırgan kökünde?
Güler mi gözlerim,
Boyutsuz düşüncelerde?
Bir yolculuk ki sonsuz,
Ve gerçekten umutsuz.
Bu sonun başı olmalı!
Kırık dökük anıları.
Sevinç sancıları, boy boy acıları.
Sanır mısın geçen saniyeler
Bir daha yaşanır…
Hüzün akar gecelerden sonsuzluğa
Düşler de yabancı olur insana.
Yüreğimin yıkık duvarları,
Onarılması olanaksız şimdi.
Geride kalan
Gözlerimde yüreğimin ağladığı,
Şiirlerimdi…
Asuman AKIN 20.00
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta