Yorgun mehtap dinlenirken sakin denizlerde
Bin yakamoz parlardı nemli,ela gözlerinde
Ben kürek,sen gazel çekerdin gece sessizliğinde
Meşki yudumlarken,güller açardı gamzelerinde
Mehtap yine dinlenmekte,yaz akşamlarında
Tad kalmadı,ne meşkte,nede eski sevdalarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel ahenkli va akıcı emeği kutlarım.geride birşeyler bırakabiliyorsak ne mutlu bize.
bu dünyada herkes yolcu
kimler öncü kimler soncu..
baki selam..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta