Kıyamet değildi bu şüphesiz;
Herkes sağdı; salimdi akşam vakitlerinde;
Yaşamaksa nefes almak;
Herkes günde onbinlerce kez yaşıyordu;
Hayal kurmaksa yaşamak;
Ölüm burada başlıyordu işte;
Tüm kurduğun yaşantıların üstüne
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta