ne güzel başardın değil mi?
kimsenin sevmediği kadar beni sevmeyi
güçsüzlüğümü ince ince doğrayıp yerine direnç ekmeyi
ardından gözünü kırpmadan terketmeyi
oysa ektiğin direnç değil sendin sevgili
ve sardın benliğimi haylaz bir sarmaşık gibi
bensizken kimi sarıyorsun oralarda bilmiyorum ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta