Yalnızlığıma boyun eğmişim
Elim kolum bağlanmış
Yanmışlığımı avutuyorum
Sadeceben ve birde kendimle...
Bir parça ay ışığı kalmış odamda
Bir kaç yıldız serpiştirilmiş
Oraya...buraya...
Birde yağmurum sesi penceremde
Bilmem kaçıncısı boşalmış
Devrilmiş şişeler etfarta
Orada....burada...
Solmuş papatyalarım
Solmuş bütün çiçekler
Dünyamın renkleride solmuş
Yok olmuş....
Sevdamın kırmızısı,
Hüznümün sarısı,
Düşlerimin mavisi,
Siyaha bırakmış yerini
Siyah simsiyahta kalmışım...
Ah ziyandır aklım
Matem tutuyor yüreğim
Suskun dilim dudaklarım,
Bilmiyorsun hiç görmedin
Senin için akan gözyaşlarımı
Sensizliğin özleminden yıkılmışlığımı,
Öylesine sessiz öylesine derinden
Yaşadığım unutulmuşluğumu....
Unutulmuşluktan ne kalmışsa ellerimde
Benden de o kaldı geriye..
Oysa neleri unutmadı
Nelere katlanmadı bu yürek
Birtek sevdanla baş edemedi
Edemeyecek.....
Seninle varmışım ben
Senmişsin bütün renkler,
Sevmişim işte ötesi yok....
Kayıt Tarihi : 19.4.2009 17:42:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Burcu Aydın](https://www.antoloji.com/i/siir/2009/04/19/solmus-renklerim.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!