Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgimiz de saygımızda mevcut hamdolsun. Lakin sevgi iki çeşittir kardeş! Biri; dünyevi, biri; uhrevi. Bu dünya fani olduğuna göre sevgi denen nimeti sırf ona hasredip öbür taraf baki olmasın rağmen ihmal etmek veya oraya kafi miktarda muhabbet ayırmamak en büyük gaf olur.
Rabbim bizi gafillerden ve cahillerden eylemesin ve herşeye kıymeti nisptenide kamet edenlerden eylesin! Aminnnn.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta