Yine rıhtımda yapayalnız ağlıyordu
Yetim martılar gibi çaresizdi ümitleri
Yine ayrılık acısı yüreğini dağlıyordu
Yine kirpiklerini nemlendiriyordu gözleri…
Tutamıyordu bu amansız derdi sinesinde,
Gözleri ona engel oluyordu
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Sevgili Ahmet Çakar,
Yayınladığın eserlerin tamamını okudum. İlk göze çarpan husus şüphesiz ki; umut teması... Bu da 'vuslat sancısı'nı seçmendeki ipuçlarını veriyor haliyle. Aslında hep aynı temanın kullanılması şüphesiz ki bir şair için tavsiye edilecek bir husus değildir. Ama kanımca, burdaki eserler aynı his ikliminde ve birbirine yakın zamanlarda yazılmış olsa gerek. Yoksa farklı temalarrın üstesinden gelemeyeceğin anlamı çıkarılmamalıdır yorumumdan...
Bazı noktalarda yer yer kelime çeşitlemeleri ile şiirlerini zenginleştirdiğin gözümden kaçmadı. Ama şunu da itiraf etmeliyim ki duygusal manada dizeler gerçekten samimi ve okuyucuyu şaire ortak yapmayı başarıyor.
Bin okuyup bir yazman temennisi ile edep yolunda başarılar diliyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta