Kasbetli bir akşam başlamıştı yüreğimin derinliklerinde,
Hava soğuk ve üşüyor kalbim,hayalin gözlerimde.
Acınası sevgim buz tutmuş ve karanlığa hapsedilmiş,
Ulaşılamayacak kadar derinlerde.
Hep aldattık birbirimizi, gözlerimizin içine bakarken bile.
Hani gözler gerçeğin aynasıydı?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




NEFİS BİR ŞİİR.BU ŞİİRİ PAYLAŞAN GÜZEL YÜREĞİ KUTLARIM. SAYGI VE SEVGİLERİMLE ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta