İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
solgunum hangi kente eylül olsam
‘görülmüştür’ damgalı mektuplarım bütün adreslerde
karanfili değil,
çiçeklerden sardunya’yı seveceğim bu kez,
aylardan nisan’ı…
yine de yürümek isterim aynı solgunluğumu
birini diğerinde unutarak
kırgınım hangi kente aşk olsam
herkes bilir, çıkarıldım bütün fotoğraflardan
seni değil,
sevgililerden yağmuru öpeceğim bu kez,
sevgilerden sevmeyi…
yine de acımak isterim aynı kırgınlığımı
birini diğerinde çoğaltarak...
İşte şiir işte şair ...sonsuz saygılarımla efendim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta