yapraklarım solduğunda
çekilir kabuğuma
beklerim kışımı
köklerime kadar üşür
uyuyamam rüzgarlarda
sonra gök ağladığında
bahara uyanır
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta