Bazen Çelimsiz bir çocuk olurdu umutlarım,
bazende bir seni seviyorumla direnişli olurdu,
gözlerine bakışlarım...
sol yanımda varlığın oldukca,
cesaretli oluyor geleceğe adımlarım,
o yüzden ki bu yüreğe baki kılıyorum...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta