Aşkı yüreğimin tam ortasına
Çiviyle çakmışsın, sökemiyorum!
Sen çarpmışsın hayat kaportasına
Düzeltemiyorum, bükemiyorum!
Gönlümü yeşerten Nil’i kurutup
Onca vaat, yemin, sözü unutup
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sonrada bu gönül senin, başka sever diyorsun.Nasıl olacak.Hayırlısı.Dörtlüklerin hep manidar.
Selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta