Bir ana üç yavrusu hava sanki Sibirya
Kaldırım buz kurusu bu bir buzuldan rüya
El açmış uç kuruşa sokağın ortasında
Bakışlar her duruşa gözler nafakasında
Geçenlerse duyarsız ananın feryadına
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Tarık öğretmenim hissiyatınızı aynen paylaşıyorum. Kaleminize kuvvet.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta