Terli alnıma vursa yakamoz ve yıldızlar,
Yavaş yavaş kapına doğru yaklaşıyorken.
Heyecanımı ancak bu uzun sokak anlar,
Işığını görmeye çalışıyorken ben.
Okulu biraz geçip evinin tam önüne
Yaklaşıp da tutunsam o beyaz demirlere.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta