Yeryüzünün hiç bitmeyen türküsü
Hasreti dindiren yavuklunun saç örgüsü gibi
Sarıp sarmalamış hayatı bir uçtan bir uca
İnsanlığın yaşayan tek tanığı sokaklar
Döşeğini açardın çocuklara gecenin kuytularında
Olmayan sabahlarda kahrını çekerdin sarhoşların
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta