Kırmızı minik bir tabelada gördüm adını
süslemişti mahallemizin küçük bir sokağını
beyaz çiçeklere bezenmişti evlerin her yanı
geçerken oradan o güzelim kokularına sarındım
başımda hazan yelleri esti uçuştu tel tel saçlarım
avuçlarımı bir sıcaklık aldı bir an ellerin sandım
yeniden yaşar gibi oldum o eskimiş günleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta