Bu sokağın adı yoktu,
Hep bir şeyler kaybediyordu
Yaşamının en ilkel çağında.
Kuruyordu gün geçtikçe
Issızlaşıyordu kaldırımları
Artık gün içine çıkamıyordu
Kaybetmişti içini ısıtan umudunu
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta