Sokak ressamı
Buruşuk bir tuval kanlı gözlerden besleniyor
Ölüm kokulu bir çay dudakları yakarken renkler renklerle cilveleşiyor
Koyu kahve tonunda damla damla yağmur var-
Şehir kederle ıslanıyor.
Ve hasırlar üzerlerinde insan yığınları
Afyonlar ellerinde dökülüyor burunlarından düşünce kurtçukları
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta