Sokak ressamı
Buruşuk bir tuval kanlı gözlerden besleniyor
Ölüm kokulu bir çay dudakları yakarken renkler renklerle cilveleşiyor
Koyu kahve tonunda damla damla yağmur var-
Şehir kederle ıslanıyor.
Ve hasırlar üzerlerinde insan yığınları
Afyonlar ellerinde dökülüyor burunlarından düşünce kurtçukları
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta