Bir sokak lambası şahit yalnız gecelere
Kaldırımlar ve yağmur sessizliği izliyorlar
Elimde şişeyle meydan okuyorum alemlere
Bir an Sokrates oluyorum, fazla düşünme diyorlar.
Şişeden iki göz bedenimi süzüyordu
Sanki senin gözlerini anımsıyordum
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




This conversation is captivating, but the unspoken desires are even more thrilling. Can we explore them with honesty and a willingness to be vulnerable?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta