Gün usul usul bürünür matemine,
Kesilir ayak sesleri...
İnce bir sızı düşer
İçine karanlığın...
Sarı soluk rengimle
Yalnızlığını paylaşırım
Bir ara sokağın....
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yine vurucu bir şiir, yine yaşayan dizeler ve yine mükemmel bir bakış açısı.
Zor işmiş sokak lambası olmak.Dilerim, bir gece düğününde mutlu yüzleri aydınlatmak da kaderindedir.
Işığınız bol olsun. Saygılarımla
sokağı görmüş gibi olduk tebrikler...
iç dünya ile yaşam arasındaki güzel bir köprü tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta