Sokak lambasının karanlığı yok eden ışığının altında,
Gölgelerin yollara sarıldığı tenha köşelerdeyim.
Kalkıp gitsem uzaklara, dönmesem hiçbir zaman geri,
Beni sorabilirsin o gecelere, kim bilir nerelerdeyim :)
Zamanın durdurmak istediğim noktasında,
Takılı kaldığımı hissedince duyuyorum sessizliği.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta