Yağmurlu bir ilkbahar gecesiydi.
Hava yeni yeni aydınlanmak üzere.
Bir sokak lambası yanıyordu
Ve bir çocuk oturuyordu altında.
Gözleri bir bir sönen yıldızlarda.
Yağmur azaltıyordu şiddetini
Fakat, çocuk hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Etkileyici..kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta