Gece çöktü güne kapkaranlık oldu her yer,
Aniden sokak ışıkları yanı verdi,
Aydınlattı kapkaranlık sokakları,
Ama kuytu ve köşeler kapkaranlık kaldı,
İşte ben orada bekliyorum,ağlıyorum,
kuytu ve köşeler mesken bundan sonra bana,
ağlayacağım her gece o lambaların altında,
sen hiç görmeyeceksin,duymayacaksın,
zaten aşık adamın gözyaşları mahremidir,
onu kimse görmez.bilmez,duymaz,silmez,
eğer ki beni bir gün duyarsan,
ben o kuytu da seni bekliyor ve ağlıyor olacağım,
ama,
saçım da aklar ile,
elim de baston ile…
Kayıt Tarihi : 1.8.2018 21:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Ravzama ithafen yazılmıştır.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!