Adım adım tüketiyor içimdeki soru kurtçukları aşkı
Ben adını anmaya çalıştıkça geceler çöküyor
Karanlık yeterince sarınca bedenimi
Çok sevdiğin yıldızlar üzerime düşüyor
Bir sevdalı ömür tükenirken yıldızlar altında
Sokak lambalarına mahkum kalıyor yitik aşkımız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta