Sokak Kedisi Şiiri - Efe Ay

Efe Ay
22

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sokak Kedisi

sorma bana nasılsın?
bir sokağım ben artık yokuşlarıyla
ciğerlerimde ağır bir bacanın hafiften dumanı tütüyor
sorma bana ne demek, o her gün bastığın yerde,
bir damla içmek güneşten nedir?

bir mavi renk çalıyor gözlerini ve ben biliyorum
bir renk ne demek,
en az bildiğim kadar, sen ve ben
bir adres, bir harita
ve her sokağın çıkmazında bir pazartesi kadar

sorma bana nasılsın?
bunu bende bilmiyorum,
çünkü olmak bir halin içinde
buluyor bir dipsiz kuyunun en dibini
koskaca bir okyanus ve tek parça toprak gibi
gözlerin buluyor bir rengi
ve sanki her renk gözlerinden doğmuş

bir kedi ve sokak çocuğu,
ellerinde sabunsuz zamanların kokuları
rengi renge boyayan bir düşün, düşülmemiş onlarca taşı kadar yollara
işte o kadar sahipsiz bir yol
köhne bir şehre çıkıyor sokaklarını
sokakların bir kedi oluyor
sevda,
bir sokak kedisi

Efe Ay
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 01:21:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


bu şiir bir insan, o insan bir sokak kedisi. ve bir hikayesi de yok üstelik, hiç yazılmamış, hiç yaşanmamış platonik bir "yaşam" gibi bu şiir bir insan, ne kadar insansa, bütün duygular o insanın annesidir.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!