onlar sokakların yalnız çocukları
onlar sokakların kimsesiz gece kuşları.
Gözyaşları akar yanaklarından aşağıya
gecenin kör kuytularında.
Duymaz hiç kimseler ne seslerini...
ne de çığlıklarını....
Bir çöp gibi atılmıştır onların bedenleri.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta