SOKAK ÇOCUKLARI
Evde insan sayısı ya dokuz, ya on iki, ya beş,
Naylon topluyor kilosu on beş bine,yaşı beş,
Yetimmiş, öksüzmüş, kaybetmiş köklerini
Hastanede çalışacakmış, anlatıyor imkânsız hayallerini,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Hançer gibi saplanır yüreğe yoksulluk Nefesin kesilir parmakların uyuşur .Bir çocuk görürsün beti benzi atmış Avuçlarında bulursun acılarını. Melekler gibi beyazlar içersinde Tüm saflığını çıplak ayaklarına yaymış Bir can bulursun öylece ‘ne, Katı, kararmış bir katık yumru ellerinde...bir çocuk adlı şiirimi anımsattınız bana...çocuklar birer melektir,ne güzek tasvir etmişiniz ne güzel kaleminizle ince ince çizmişiniz duygularınızı...sizi yürekten kutluyorum...saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta