Kafamın içinde
Dizi dizi uzak hikâyeler var.
Gülmelere özlemli hikâyeler bunlar....
Burnu akan,
Hep ağlamaklı çocuklara yazılı hikâyeler...
Hani, Güneşin daha sıcak,
Yağmurun ıslattığı tenlerde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Gözlerimi,gözlerinden kaçırıyorsam
Bakamıyorsam gözbebeklerine
Utanmam senden değil çocuk
Kendime bu öfke'.Duyarlı yüreğe ve kalemine sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta