Yaşadığımın farkında mısınız?
Tükürülen bir çöp bidonunun içinde umutlarım.
Bazı geceler çocuk olurum.
Büyürüm, bazı geceler kendi dünyamda.
Bir cıgara bir ekmek parası diye yalvarır dudaklarım.
Kirli suratıma bir hayat, bir de aynalar gülmez.
Çocuklarınızın ellerinden tuttuğunuz gibi…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta