Üşüyorum yalnız duygulardan uzak kimsesiz
Sokak çocuğu diyorlar bana vicdanlar hissiz
Ben kimim diye soruyorum kendime bilgisiz
Beni gören var mı? soruyorum size kendimi
Çöplüklerde ararım kokuşmuş bir lokma ekmek
Gururum el vermiyor kimseden bir şey istemek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiirinizi tebrik ederim.
Başarılarınızın devamı dileklerimle sevgile ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta