Yürüyorum karanlık bir yolda
Gecede yürüyor, yağmurda benimle aynı vakarla
Etraf sessiz kimsecikler yok bu yollarda
İnsanın içine korku düşercesine sanki ıssız bir ada
Bir an bakışlarım dondu, dona kaldım orada
Ipıssız bir yol sessiz ve sakindi güya
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Teşekkür ediyorum bu anlayışınız ve duyarlılığınız için...
Toplumumuzun kanayan yarası..Çocuklar ,çocuklarımız...Kimi sıcak yataklarında mışıl mışıl uyurken,kimi sokakları mesken edinmiş.Edinmek zorunda kalmış.
Yazık ki elimizden hiç bir şey gelmiyor.Elini uzatması gerekenler de utanmıyor .
Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta