Ben sokak çocuğuyum
Mekanım dar sokaklar
Evim köşebaşları
Hiç kimseler görmedi
Karanlık gecelerde akıttığım yaşları
Yatağım karton döşek
Yorganım yırtık paltom
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu memlekette uyduruktan bir motoru sürmek için bile 1500 çeşit doktordan rapor istenir de, 3 tane ayrı sınava girer çıkarsın da ne hikmetse önüne gelir evlenir, sonra da ortalık sokak çocukları kaynar... güzel bir mevzua güzel bir şekilde temas etmişsiniz tebrikler...
onlar birer sokak çocuğu kaderleri yanlızlık
öyle bir dünyaki yaşadığımız yer
varolana kursun sıkan zamansız ayrılık
dediğim gibi
onlar birer sokak çocuğu kaderleri yanlızlık
ya bizim kaderimiz gözlerimizin önünde yitirdiklerimiz...
yüreğine sağlık
Merhaba Songül,
Kanayan bir yaraya öyle bir neşter vurmuşsun ki;okuyanlarınkalp gözleri açılırda,Bu yaraya artık merham olunur.Arife,tarif bu kadar olur.Şiire devam......
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta