Sokak çocuğu bir düş görüyordu
Annesi sesleniyordu içerden
Oğlum tatlı oğlum acıkmadın mı?
Ellerini sabunla iyice mıncıkladın mı?
Baktı uzun zun kirli ellerine
Ovaladı ovaladı kirleri
Sabunsuz susuz bir türlü çıkmadı
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Çocuklar,çocuklarımız...Sıcacık evlerinde ,sevgi dolu gözlerle ,ilgi ve şefkatle gelişimini tamamlayan.
Ya yaşamı boyunca hep sıcak bir bakışa,yürekten bir gülüşe hasret kalan çocuklarımız..Onlar bizim değil mi?
Onlara karşı sorumluluklarımız yok mu?Sadece kendimizin dünyaya getirdiği çocuklara karşı mı sorumluluyuz?
Her gün bir kaç tane sokak çocuğuyla karşılaşmıyor muyuz?Neden görmeden geçebiliyoruz..?
Toplum olarak duyarlı olalım,her bir aile bir sokak çocuğuna gereken ilgiyi gösterse belkide çok aza inecek sıkıntılarımız..
Ama hayat şartları ne kadar izin verebilir buna ..Asıl soruna çözüm bulması gerekenler bu kadar duyarlı mı acaba?
Şiir etkiledi beni yine ağladı içimdeki çocuk..Çocuklarımız ağlamasın,hiç bir çocuk sokakta kalmasın diliyorum.
Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta