Gözlerimden damlayan yaşa bakmayın siz
Ben yalnızlığa, kimsesizliğe alıştım
Karanlık sokakların garip bir neferiyim
Ne soğuklar, ne yağmurlar geldi geçti üstümden
Yaşımı bile unuttum, ya onbir ya onikideyim
Ben sokak çocuğuyum
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




evet çağımız teknoloji çağı aya çıktık çoktan hızla büyüyor insanlık....ama biz bu konuda yaya kaldık içimizin büyüyen sessiz çığlığıdır bu sokak çocukları...onlar oysa çok masumlar ama onlara uzanamayan eller masum mu onları yalnız bırakan bizlar ne kadar masumuz bilemiyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta