uzun İnce gövdeli bir selvi ağacı rüzgar ile dans eden yaprakları, alaca karını beyaz saksağanların rüzgar ile yarışları baharın gelişini gidişini kuşlardan anlıyoruz öyle garip öyle yanlız ufkunda kaybolduğun bir gökyüzü gecenin sesi ile kavga ederek çıkmaz bir sokak arasında gidip gelmek...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta