Kendimi gördüğümde, kimsecikler yoktu sokakta,
Başbelası yalnızlığın ürküten yalınlığıydı sırıtan,
Yaşanabilir bir kaç an var mı diye bakındım,
İnadına bastırdı omuzlarıma karanlık gece.
Basit bir saman kağıt aradım ve bir kalem,
Yalnızlığı aktarmak için yarınlarıma,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman



