hala ilk sokağındayım yaşamın
bir türlü ilerleyemedi adımlarım
hep aynı sokaktaydı
elim sende oyunlarım
isyanlarım, sanrılarım
küsmelerim, kavgalarım
azıcık kalmış saflığım..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




koşarak kaçtıklarım değil...adımbaşı yaşattıklarım büyüttü gençliğimi....peki ya çocukluğum nerdeydi..gören olmadı ki...hala saklanır yüreğimde..tıpkı saklambaç oynar gibi...yüreğimdekileri sen dize getirmişsin helal olsun...iyi ki tanıdım seni
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta