kalleşsin
beni sokak lambası gibi geceye çaktın
gökyüzünde küstah bir yıldız
dört dönen bulutlarla inatlaşıyor
dalgalar ağız dalaşında, her zamankinden daha küfürbaz
soğuk sinsi sinsi kafamın derisine yürüyor
bir çöp tenekesi bile yok kaldırımda, girip saklanacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta