9-10 yaşlarındaydı kaldırımda bulunduğunda,
Üstünde bir örme kazak, ayağında delik ayakkabılar, yüzünde ise sizin yüzünüzden dercesine bir gülümseme....
Görevimin ilk yıllarıydı..
Komiser Hakan'la gece devriyesindeydik.
Sonra bir anons geldi telsize Cebeci İstasyonunun karşısında kartonun altında yatan bir çocuk varmış, seslenmişler duymamış.
İşte bu hikaye Ankara'nın göbeğinde bir kaldırım köşesinde kimliksiz kalan bir reçete hasta yüreklere...
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta