Hatırlıyorum da;
Küçük bir çocuk idim,
Yağmurlu bir bahar gününün ıslaklığında
Yağmuru seyrediyordum
Dış tarafı damlalarla dolu camın
Kuru olan iç tarafında,
Şimdi rahmetlik olan babaannemin kucağında…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Her yağmur yağışında ben;
Babaannemi düşlerim…
Şu sokak;
Şu sokak ne güzel insanları konuk etti
O eski zamanlarda…
Kimisi güle oynaya geçip gitti kara taşların üstünden yürüyerek…
Kimisi;
Kimisi de ardında bin hatıra bırakıp geçip gitti
Omuzlarda;
İstemeyerek…
ÇOCUKLUĞUM AKLIMA GELDİ. YÜREK SESİNİZİ KUTLUYORUM SAYGIDEĞER ŞAİRİM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta