Ben yürürken bildiğim yerlere bir avuç bilinmeyenim ile
Sonrasında uykum geldiğinde
Sonsuz yalnızlığım gelirdi
Elimden tutar götürürdü evimize
Hayat çok uzun ve zordu
Hayat denen düz ovası olmayan yollardı aslında
Önümde yaşamak için sadece umutlarımla yaşattığım ümitlerim ile
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta