Ey şöhret budalası insan.
Ey kendini erişilmez dağlar gibi gören insan.
Ey kendini beğenmiş şana şöhrete aldanmış insan..
Sana bu sanatı,şöhreti,yeteneği veren (ALLAH) değil mi?
O zaman nedir bu yüksekten bakmalar.
Vallahi öyle bir tepe taklak olursun ki!
Yere düstüğünde yüksekten baktıkların yerde seni izliyor olacaklar..
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta