Ey şöhret budalası insan.
Ey kendini erişilmez dağlar gibi gören insan.
Ey kendini beğenmiş şana şöhrete aldanmış insan..
Sana bu sanatı,şöhreti,yeteneği veren (ALLAH) değil mi?
O zaman nedir bu yüksekten bakmalar.
Vallahi öyle bir tepe taklak olursun ki!
Yere düstüğünde yüksekten baktıkların yerde seni izliyor olacaklar..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta