Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Belki ünüm zirveye ulaşır,
Yanımda dolaş sana da bulaşır…
Akarız âlemin içine doğru;
Sonunda ortaya çıkar,
Bir sürü kirli çamaşır
Kirletilmiş onca ruhun arasında masumane bir haykırış.
ruhunuz/ruhumuz temiz şiirz gzümüz açık olsun.
saygılarımla.
güzel gönderme...
etkileyici bir mizah...
saygılar kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta