Durduk kum fırtınası gözlerinin önünde
Serpilmiş sabahı kucakladık yasemin kokulu penceremizde
Çiğ değmişti ellerimizin ördüğü kemikli yalanlara
Of çekmek gereksizdi yapılamayan aşk anıtları için
Küsmüş yanaklarının bir kez gülmesi yeterdi bize
Varsın yansındı seninle içimdeki orman
Varsın kül etsindi ayrılığın dayanılmaz ateşi
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta