Durduk kum fırtınası gözlerinin önünde
Serpilmiş sabahı kucakladık yasemin kokulu penceremizde
Çiğ değmişti ellerimizin ördüğü kemikli yalanlara
Of çekmek gereksizdi yapılamayan aşk anıtları için
Küsmüş yanaklarının bir kez gülmesi yeterdi bize
Varsın yansındı seninle içimdeki orman
Varsın kül etsindi ayrılığın dayanılmaz ateşi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta