Durduk kum fırtınası gözlerinin önünde
Serpilmiş sabahı kucakladık yasemin kokulu penceremizde
Çiğ değmişti ellerimizin ördüğü kemikli yalanlara
Of çekmek gereksizdi yapılamayan aşk anıtları için
Küsmüş yanaklarının bir kez gülmesi yeterdi bize
Varsın yansındı seninle içimdeki orman
Varsın kül etsindi ayrılığın dayanılmaz ateşi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta